Ars Ambian. rec. A 4, 1 - 4, 10
41Incipit tertia declinatio
Quomodo intelleguntur nomina tertiae declinationis
255in ultimis syllabis? Ita: nominatiuus huius ‹declinationis› multas
formas habet in singulari numero atque aliquando breuis, aliquando
longus. Omnia latina nomina, quae in tertia declinatione
‹declinantur›, aut in ‘‑e’, ut ‘rete’, aut in ‘‑o’, ut ‘uirgo’, aut in ‘‑el’, ut ‘mel’,
aut in ‘‑il’, ut ‘uigil’, aut in ‘‑ul’, ut ‘consul’, aut in ‘‑n’, ut ‘carmen’, aut in
260‘‑or’, ut ‘doctor’, aut in ‘‑t[e]’, ut ‘caput’, terminantur. Nominatiuus et
uocatiuus semper in tertia declinatione similes sunt et breues
sunt. Quae ‹ue›ro nomina terminantur nominatiuo in ‘‑as’, ut
‘facultas’, aut in ‘‑on’, ut ‘Mempnon’, aut in ‘‑c’, ut ‘allec’, aut in duas
consonantes, ut ‘mons, glans, dens, mercs, urbs’, aut in duplicem, ut ‘rex’,
265aut monosyllaba in ‘‑ol’, ut ‘sol’, aut in ‘‑al’, ut ‘sal’, aut in ‘‑ur’, ut
‘fur’, aut in ‘‑ar’, ut ‘far’, aut in ‘‑es’, ut ‘pes’, aut in ‘‑is’, ut ‘glis, uis’, aut
in ‘‑er’, ut ‘uer’, aut in ‘‑us’, ut ‘pus’, aut in ‘‑os’, ut ‘ros’, aut in ‘‑ors’,
ut ‘sors’, aut in ‘‑or’, ut ‘cor’, nominatiuo et uocatiuo longi sunt.
Dissillaba in ‘‑er’, ut ‘pater f‹r›ater’, in ‘‑ar’, ut ‘Cessar’, et
270omnia in ‘‑a’, ut ‘dogma’, aut in ‘‑ur’, ut ‘femur’, aut in ‘‑is’, ut
‘omnis’, nominatiuo et uocatiuo breues sunt. Genetiuus
singularis tertiae declinationis in ‘‑is’ exit et semper breuis est.
Datiuus in ‘‑i’ longus. Accusatiuus in ‘‑em’ aut in ‘‑im’| breuis
est. Vocatiuus, ut diximus, regulam nominatiui sequitur in
275longitudine et breuitate. Ablatiuus in ‘‑e’ breuis, excepto ‘fame’;
quando uero in ‘‑i’, longus est, ut ‘ab hac naui’. Nominatiuus
et accusatiuus et uocatiuus plurales in masculino et
feminino in ‘‑es’ terminantur et longi sunt; neutra uero in
‘‑a’ exiunt et breues sunt. Genetiuus, datiuus, ablatiuus
280plurales in tercia declinatione breues sunt semper;
datiuus et ablatiuus in ‘‑bus’ terminantur; genetiuus ‘‑i‑’ ante
‘‑um’ habet, ut ‘nauium’; aliquando non habet, ut ‘regum’.
Masculina et neutra quae in ‘‑us’ terminantur in tertia
declinatione breuia sunt, ut ‘lepus’; neutrum, ut ‘tempus, nemus’ et
285reliqua. Feminina uero aliquando producuntur in nominatiuo
et uocatiuo, ut ‘uirtus, iuuentus, senectus’. Omnia no‹mina›
commonia trium generum in ‘‑ix’, ut ‘felix’, in ‘‑ens’ ut ‘uechimens’,
in ‘‑ans’, ut ‘constans’, in ‘‑ox’, ut ‘atrox’, aut in ‘‑ax’, ut ‘rapax’, in ‘‑i’
mittunt ablatiuum et ‘‑i‑’ ante ‘um’ habent in genetiuo plurali;
290sed quando propria sunt in ‘‑e’ mittunt ablatiuum, ut ‘Felice’,
‘Vechimente’ et reliqua. Omnia nomina quae habent genetiuum
similem nominatiuo, ut ‘haec nauis, ignis, turris, ratis’, in ‘‑i’ mittunt
ablatiuum, licet raro in ‘‑e’; et quae habent accusatiuum in ‘‑im’,
ut ‘pupis pupim, sitis, securis, coruis, febris, beluis’. Et nomina neutra
295in ‘‑al’ ut ‘tribunal’, et nomina neutra adiecta in ‘‑e’, ut ‘hoc uitale,
ostile’, in ‘‑i’ mittunt ablatiuum. Fortia enim in ‘‑e’, ut ‘hoc mare’,
ut ‘hoc rete’, aliquando in ‘‑i’, aliquando in ‘‑e’ mittunt ablatiuum.
Quae du‹a›bus crescunt syllabis in genetiuo ablatiuum in ‘‑i’
mittunt, ut ‘hic suppellex, huius subpellectilis, ab hoc subpellectili’; ita
300‘preceps, anceps’.
2300Tertia declinatio habet litteras terminales X: ‘‑a’, ‑e, ‑o,
‑c, ‑l, ‑n, ‑r, ‑s, ‑t, ‑x’ – ali‹i› addunt ‘‑i’, ut ‘gummi, sinapi’, et
‘‑m’ ut ‘nequam’ –, ut ‘‹...› hoc munile, hic’ et ‘haec homo, hoc lac, hic
sol, hoc nomen, hic orator, haec ciuitas, hoc caput, hic et haec felix’; et
XL (alii L et octo) syllabas terminales habet, ut ‘‑a, ‑e, ‑o, ‑ac,
305‑ec, ‑ut, ‑al, ‑al, ‑el, ‑il, ‑il, ‑ol, ‑ul, ‑ ēn, ‑ ēn,| ‑ōn, ‑on,
‑ār, ‑ar, ‑ēr, ‑er, ‑ir, ‑ōr, ‑or, ‑ūr, ‑ur, ‑ās, ‑as, ‑ēs, ‑es,
‑ īs, ‑is, ‑os, ‑ūs, ‑us, ‑āx, ‑ax, ‑ēx, ‑ex, ‑ōx, ‑ox, ‑ūx,
‑ux, ‑aex, ‑aus, ‑aes, ‑ūis, ‑uis’. Item i‹n› duas consonantes
ut ‘‑als, ‑alx, ‑anx, ‑ans, ‑ors, ‑abs, ‑arxs, ‑ers, ‑ebs, ‑ens,
310‑ems, ‘erx, ‑erps, ‑irps, ‑ōns, ‑ons, ‑obs, ‑urbs, ‑ubs, ‑uns’.
3Quomodo declinatur nomen neutrum in ‘‑a’ in tercia
declinatione? Ita: ‘hoc dogma, huius dogmatis, huic dogmati,
hoc dogma, o dogma, ab hoc dogmate’; pluraliter: ‘haec dogmata,
horum dogmatum, his dogmatibus, haec dogmata, o dogmata, ab
315his dogmatibus’. Sic declinantur ‘sagma, flegma, enegma, migma,
fantasma, crisma, baptisma, poema, thema, anathema, problesma,
diadima, stemma, caeliuma, toriuma, toregma, plasma, stigma,
emblima, scema, paradigma’ et reliqua. Haec nomina neutra
sunt et greca sunt et tertiae declinationis sed alia de ipsis
320feminini generis et primae declinationis fuerunt; alii dicunt
‘ebdoma’ femininum genus esse: ‘haec ebdoma, huius ebdomadis’
et reliqua.
4Quomodo declinatur nomen neutrum in ‘‑e’? Ita: ‘hoc
luminare, huius luminaris, huic luminari, hoc luminare, o luminare,
325ab hoc luminare’ uel ‘luminari’; pluraliter: ‘haec luminaria, horum
luminarium, his luminaribus, haec luminaria, o luminaria, ab his
luminaribus’. Ita declinantur fortia, ut ‘presepe, mare, rete, altare,
munile, cocliare, superliminare’ et reliqua; et multa adiecta, ut ‘omne,
mirabile, stabile’ et alia multa.
5330Ita masculinum in ‘‑o’: ‘hic sermo, huius sermonis, huic
sermoni, ‹hunc› sermonem, o sermo, ab hoc sermone’; pluraliter:
‘hi sermones, horum sermonum, his sermonibus, hos sermones, o
sermonies, ab his sermonibus’. Et ita declinantur masculina, ut ‘ordo,
draco, praedo, latro, cardo, stelleo’ – fit uero ‘stelleo’ genus serpentis,
335et quando uident eum alii serpentes magno pauore timent – ,
‘praeco, fullo, spado, crabro, leo, caupo, mucro’, ‘hic’ et ‘haec homo, leno,
comedo, Chilo, bu[r]bo, uespello, margo’. Ita feminina: ‘haec imago,
huius imaginis, huic imagini, hanc imaginem, o imago, ab hac imagine’;
pluraliter: ‘hae imagines,harum imaginum’ et reliqua. Ita declinantur
340‘origo, rubigo, nigrido, formido, urido, conpago, propago, dulcido,
indago, albugo,| salsugo, turpido, magnitudo, altitudo, latitudo,
longitudo, fortitudo, rectitudo, beatitudo, amaritudo, solitudo, habitudo,
pulchritudo, mans‹u›etudo’. Quaedam de supradictis masculinis
obseruant ‘‑o’ in oblicis cassibus, ut ‘sermo’ et alia multa; quaedam
345non obseruant, ut ‘margo, homo, cardo’; et feminina quae ‘‑i‑’ ante ‘‑o’
habent eam obseruant in oblicis casibus, ut ‘cogitatio, natio, adiectio’
et reliqua. Item masculina propria, ut ‘Appollo, Nero, Cato, Cicero’.
Item propria feminina, ut ‘Iuno, Dido’. Item communia inter
masculinum et neutrum, ut ‘duo, ambo’: et ita declinatio[nem]:
350‘duo’ – producit ‘‑o’ in masculino, et in neutro correpta –, ‘duum’,
‘duobus, duo, duo, duobus’; feminino: ‘duae, duarum, duobus, duas, duae,
duabus’. Et ita ‘ambo’ declinatur et ‘ambae’ et non habet singularem
numerum. Alii uero declinant ista nomina secundum regulam
secundae declinationis ita dicentis: ‘duo, duorum’ et reliqua.
355‘Octo’ uero commune III generum et imdeclinabile est; similiter
et ‘tabo’, id est ablatiuo.
6IIII nomina in ‘‑i’ inueniuntur: duo greca, ut ‘gummi,
sinapi’, quae aptota sunt exceptis genetiuis, ut ‘huius gummis,
huius sinapis’; et II latina, ut ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc fru‹g›i, nihili’, quamuis
360inuenitur ‘nihilum nihili’.
7Neutra ita in ‘‑[h]ac’: ‘hoc lac, huius lactis, lacti, lac, lac, lact[a]e’.
‘Lactes’ enim pluraliter aliam significationem habet.
8Ita in ‘‑[h]ec’: ‘hoc allec, huius allecis, huic alleci, hoc allec, o
allec, ab hoc allece’.
9365Ita in ‘‑ut’ unum nomen netrum, ut ‘hoc caput, huius capitis’
et reliqua; pluraliter: ‘haec capita’ et reliqua. Neutrum in his tribus
terminationibus inuenitur, sed apud Priscianum ‘hic sincaput,
huius sincapitis’ inuenimus.
10Ita neutra in ‘‑al’: ‘hoc animal, huius animalis’; pluraliter:
370‘haec animalia’ et reliqua. Ita declinantur alia neutra: ‘ceruical,
tribunal, crismal’, et unum masculinum, ut ‘hic sal, huius salis, sali,
salem, sal, ab hoc sale’; pluraliter sub alio intellecto, ‘hi sales’; alii
dicunt neutrum, ut ‘hoc sal’. Et sic scribebantur ista nomina
apud antiquos: ‘hoc ceruicale, tribunale’ et reliqua. Et unum
375proprium masculinum, ut ‘hic Channibal, huius Chanibalis’ et
reliqua.
Critical apparatus
declinationis suppl. suppl. Giammona 2016: om. Adeclinationis suppl. Giammona: om. Adeclinantur suppl. (cf. l. 495 G) Giammonadeclinantur suppl. (cf. l. 53 G) Giammona: om. A‑t[e] corr. Giammona 2016: te At[e] Giammona: te Aquae uero Giammona: quaero Afrater Giammona: fater Aut A1: u Aut Giammona: in Anomina suppl. Giammona: noam Aix Giammona: xi Aquae Giammona: quod Abeluis scil. peluis cf. Smaragd. 85, 324 Aduabus Giammona: duobus Aalii suppl. Giammona: ali Alac. deest exemplum nominum in -a terminantium Giammonao Giammona: oo Ain suppl. Giammona: i Acaeliuma scil. celeuma toriuma scil. toreuma declinationis Giammona: declinatione Adeclinatur Giammona: declinatio Ahunc suppl. Giammona: om. Abu[r]bo Giammona: burbo Anigrido (cf. Tatuin. ars 24, 1062 nigritudo) Amansuetudo Giammona: mansetudo Adeclinatio[nem] Giammona: declinationem Asecundae Giammona: secundum Aduorum A1: doorum Aaptota Giammona: aptoto Afrugi Giammona: frui A[h]ac Giammona: ac Alact[a]e Giammona: lactae A[h]ec Giammona: ec Asincaput Giammona: sincapit Asub Giammona: sup A
Linguistic layer
Quotation layer
Prisc. ars 6, 2, 1