Scaur. orth. 1 - 3, 2
… Orthographia igitur est ratio recte syllabis scribendi.
21Scribendi autem ratio quattuor modis vitiatur: per
5adiectionem, detractionem, immutationem, annexionem.
2Per adiectionem ut cum ‘querelam’ per duo ‘l’ scribunt,
cum ‘querulus’ sit, non ‘querullus’.
31Per detractionem ‹ut› cum ‘haedus’ sine aspiratione
scribitur, cum alioqui cum ea debeat,
2quoniam apud antiquos
‘faedus’ sit dictus, et ubi illi ⸢‘f’ litteram posuerunt, nos ‘h’
substituimus: ut quod illi⸣ ‘fordeum’ dicebant nos ‘hordeum’,
2, 5‘fariolum’ quem nos ‘hariolum’, ⸢similiter ‘faedum’ quem nunc
nos ‘haedum’⸣ dicimus.
24Per immutationem ut cum ‘at’ coniunctionem per ‘d’
⸢scribunt, et eandem quotiens praepositio sit per ‘t’, cum alioqui
e contrario debeat fieri.⸣
5110Per | annexionem ut cum in verbo ‘nescio’ ‘s’ litteram
priori syllabae iungunt, cum posterioris initium esse debeat: est
enim ‘nescio’ ‘non scio’;
2nam ‘ne‑’ pro ‘non’ positum est
apud antiquos, ‹quod› significat ‘nefrendes’ [porcos qui sunt sine
dentibus], id est ‘qui fabam frendere non possunt’; ‘nesapus’
‘qui non sapit’; ita et ‘nescio’ ‘non scio’, diductis in verbum et
adverbium syllabis.
31Recorrigitur vero regulis tribus: historia; originatione,
quam Graeci ἐτυμολογίαν appellant; proportione, quae Graece
5ἀναλογία dicitur.
2Est historia quidem ut cum ‘sed’ per ‘‹d›’ novissimam
litteram scribimus quoniam antiqui ‘sedum’ dixerunt, et per
abscisionem coniunctionis pars remanserit.